Skip to main content

அடங்க மாட்டேங்கிறாங்க, என்ன செய்ய?

 யுடியூப் திரை விமர்சகர்கள் கலந்துகொண்ட இந்த வார "நீயா நானா" ஜாலியாக இருந்தது. அதில் திரைத்துறையினர் பக்கமிருந்து ராஜசேகர் என்பவர் பேசியதை மிகவும் ரசித்தேன். யுடியூபர் பிரஷாந்த் தன்னை இப்படி ஒரு நட்சத்திர நடிகரை விமர்சித்ததற்காக ஒரு கும்பல் ஆறுமாதங்கள் போனில் துன்புறுத்தியதாகச் சொன்னார். அதற்குப் பதிலளித்த ராஜசேகர் ஒரு படம் வெளியானதும் அதை யுடியூபர்கள் கழுவிக்கழுவி ஊற்றுவதால் யாரும் படம் பார்க்கவே வருவதில்லை, அதனால் நஷ்டமாகிட கோபம் கொள்ளும் தயாரிப்பாளர்கள் ஆள் வைத்து மிரட்டுகிறார்கள் என்றார். இங்குதான் காமிடி ஆரம்பமானது: பிரசாந்த் "அதுக்காக ஆள் வைத்து மிரட்டுவீங்களா?" என்றார். அதற்கு இவர் "அடங்க மாட்டேங்குறாங்களே சார், என்ன பண்ண?". உடனே பிரசாந்த் "அடங்கலைன்னா ஆள் வச்சு மிரட்டுவீங்களா?" "என்ன சார் பண்ண அடங்க மாட்டேங்கிறாங்களே..." நடுவே கோபிநாத் ஆள் வைத்து மிரட்டுவது சட்டப்படி குற்றம் என்றெல்லாம் எச்சரிக்கிறார். அந்த நபர் மறையாப் புன்னகையுடன் இருக்கிறார்.

இப்படியெல்லாம் மனம் திறந்து பேசுபவர்கள் அரிதாகத்தான் நீயா நானாவில் வருவார்கள். பெரும்பாலானவர்கள் பள்ளிக்கூடத்தில் ஒழுக்கவகுப்பில் ஆசிரியரும் மாணவரும் உரையாடுவதைப் போலத்தான் கௌரவமாகப் பேசுவார்கள் ('உலகின் சிறந்த பண்பு ஒழுக்கம், பொய் சொல்லாதிருத்தல், அன்பாகப் பேசுதல். தம்பி நீ சொல்லு, உலகின் சிறந்த பண்பென்ன?' 'அன்பா பொய் சொல்லாம இருக்கிறது சார்').
நமக்கு இன்னும் அதிகமாக ராஜசேகர்கள் தேவை

Popular posts from this blog

புனைவெழுத்து - மூன்று முக்கிய தடைகள் - யுடியூப் நேரலை

  புனைவு எழுதுவதில் உள்ள மூன்று முக்கிய தடைகளைக் குறித்து இன்று மாலை 7 மணிக்கு யுடியூபில் ஒரு நேரலை செய்யலாம் என இருக்கிறேன். புனைவை எழுதுவது சில நேரங்களில் சவாலானது. கதைகள் எதிர்பார்த்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தாது. எப்படி துவங்குவது, எடுத்துச் செல்வது, முடிப்பது என்பதில் குழப்பங்கள் ஏற்படும். இவை குறித்த வாசகர் கேள்விகளுக்கு இந்த நேரலை விவாதத்தில் பதிலளிக்க இருக்கிறேன். உங்கள் கேள்விகளைப் பின்னூட்டத்தில் எழுப்புங்கள். நேரலைக்கான தொடுவழி கீழ்வருமாறு: https://youtube.com/live/sxtKhp3Q_3o?feature=share

நாய்களும் நகரமும்

  செப்டம்பர் 2025 உயிர்மை இதழுக்காக நான் எழுதியுள்ள "நகரங்களில் வாழும் நாய்களும் மனிதர்களே, மனிதர்களும் நாய்களே" எனும் கட்டுரையில் இருந்து: வளர்ச்சியின் முதல் அறிகுறியே குவிந்து நாறும் குப்பைகள்தாம். முதலீட்டிய ஏற்றத்தாழ்வின் உபவிளைவே தெருநாய்கள். நாம் அவற்றை வெறுப்பதில் நியாயமில்லை. இந்த நாய்கள் நம் வீட்டில் நம்முடன் வாழும் செல்ல நாய்களோ, காலங்காலமாக மனித சமூகத்துக்கு பாதுகாப்பும் நட்புறவும் தந்த நாய்களோ அல்ல என்கிறார்கள் ஆய்வாளர்கள். நகரங்களில் நாம் காணும் நாய்க்குழுமங்கள் மெல்லமெல்ல மனிதச்சார்பின்றி தம்மைத் தனித்துப் பார்க்கும் இனமாக மாறிவருகின்றன. அதனாலே அவைக் குழந்தைகளை இரையாகக் காண்கின்றன. வேட்டையாடித் தின்கின்றன. அல்லது தமது சினத்தாலும் சீற்றத்தாலும் தாக்குகின்றன. மனிதர்களைத் துரத்துகின்றன. நகரத்து மனிதர்கள் vs நாய்கள் எனும் இருமை இன்று வலுவாகி நிலைப்பெறுகிறது. அதாவது நகரத்துக் கட்டமைப்புகள் மனிதரையும் நாய்களையும் சமமாக்குகின்றன, ஒரே விசயத்துக்காக - உணவு, இடம் - போட்டியிட வைக்கின்றன. இந்நாய்களைப் பிடித்து நகரத்துக்கு வெளியே விட்டால் அவை சிலநேரங்களில் வேட்டை விலங்குகளா...

“கழிமுகம்” - நிஜம் ஒரு மொபைல் விளையாட்டாகிறது -

பெருமாள் முருகனின் நாவல் கலையின் மையச்சுழல் என ஒன்று உண்டெனில் அது ஒரு கருத்தோ நம்பிக்கையோ அல்ல ; அது ஒரு நகைமுரணாகவே இருக்கும் . அவரை சர்ச்சையின் , பிரசித்தத்தின் மலையுச்சிக்கே கொண்டு போய்த் தள்ளிய “ மாதொரு பாகனில் ” இருந்து 2018 இல் வந்த “ கழிமுகம் ” வரை பார்த்தோமானால் ஒரு குறிப்பிட்ட தொனியை , வடிவ ஒழுங்கை அவர் பின்பற்றுவதைக் காணலாம் - கதை ஒரு குறிப்பிட்ட பாத்திரத்தின் நோக்கில் கூறப்படுவதாக , அந்த பாத்திரமே பாதிக்கப்பட்ட தரப்பாக , நமது இரக்கத்தைக் கோரும் தரப்பாக ஒரு கட்டம் வரை காட்டுவார் , ஆனால் நாவலின் இறுதி நான்கு அத்தியாயங்களில் தலைகீழாக்கி விடுவார் ; யார் அதுவரை தவறானவரோ அவர் நியாயமானவராக நமக்குத் தோற்றமளிப்பார் . இதை ஒரு திருப்பமாக அன்றி தன் கதைகூறல் தொனியின் நுணுக்கம் மூலமாகவே பெருமாள் முருகன் நமக்கு உணர்த்துவார் . இந்த நாவலில் குமராசுரர் என மத்திய வயது ஒரு அரசு ஊழியர் வருகிறார் . அவரது மத்திய வர்க்க வாழ்க்கையின் பாசாங்கை , பாசாங்கை , மேம்போக்கான வீராப்புகளை , பாவனைகளை பெருமாள் முருகன் ஏக...