இன்றிரவு நியூஸ் செவனில் ஒரு நிகழ்ச்சியில்
பேச சென்றிருந்தேன். எனக்கு முன் ஒரு தாடி வைத்து கோட்டு அணிந்த வழக்கறிஞர் பார்வையாளர்களின்
கேள்விகளுக்கு நேரலையில் பதில் அளித்துக் கொண்டிருந்தார். என் நிகழ்ச்சி முடிந்ததும்
இருவரும் ஒரே காரில் பயணப்பட்டோம். அவர் என்னிடம் என் நிகழ்ச்சி எதைப் பற்றி எனக் கேட்டார்.
அரசியல் என்றேன். “அப்படீண்ணா நீங்க அரசியல்வாதியா?” என்று கேட்டார். “இல்லீங்க. நான்
ஒரு எழுத்தாளன்”
உடனே அவர் கேட்டார் “பார்ட் டைம்
எழுத்தாளனா?”. ஏன் அப்படி ஒரு கேள்வி அவருக்குள் உதித்தது எனப் புரியவில்லை. நான் ஒரு
தத்துவக் குழப்பத்தில் ஆழ்ந்தேன். நான் பகுதி நேர எழுத்தாளனா முழுநேர எழுத்தாளனா? முழுநேர
எழுத்தாளன் என்றால் அதிலிருந்து எவ்வளவு வருமானம் வரும் என இவர் கேட்க நான் அதற்கு
பதில் சொல்லி அவமானப்பட நேருமே என ஒரு பயம். “ஒரு சாதாரண எழுத்தாளனுங்க” என்று சொல்லி
வைத்தேன்.
ஆனால் இது போன்ற அடையாளக் குழப்பங்கள்
இல்லாதவர்களும் இருக்கிறார்கள். கடந்த வாரம் சன் டிவிக்கு ஒரு நிகழ்ச்சிக்காய் காரில்
சென்று கொண்டிருந்தேன். தி நகரில் மற்றொரு விருந்தினரை ஏற்றிக் கொள்ள வேண்டும். ஓட்டுநர்
அங்கு சாலைக்கு நடுவே பட்டாசு வெடித்துக் கொண்டிருந்த ஒருவரிடம் முகவரி சொல்லி விசாரித்தார்.
அவர் பளிச்சென கேட்டார் “நீங்க சன் டிவி டிரைவரா?”. ஓட்டுநர் ஆமாம் என்றார். இவர் உடனே
புன்னகையுடன் “நான் மீனா டிரைவருங்க” என்று சொல்லி விட்டு நடுரோட்டில் மற்றொரு மத்தாப்பு
கொளுத்த சென்று விட்டார். எனக்கு ஒரே குழப்பம்! மீனா டிராவல்ஸ் என்று ஏதாவது நிறுவனத்தில்
வேலை செய்கிறாரோ என என்னை அழைத்துப் போன ஓட்டுநரிடம் கேட்டேன். “இல்ல. அவர் நடிகை மீனா
கிட்ட டிரைவரா இருக்கிறார்” என்றார்.
அவருக்கு தான் தான் யார் எனக் கூற எவ்வளவு சுலபமாய்
இருக்கிறது. எனக்கு என்னைப் பற்றி விளக்க குறைந்தது பத்து வாக்கியங்கள் தேவைப்படும்.
உதாரணமாய், என்ன வேலை என்று சொன்னால் அது எப்படியான வேலை, எங்கு உள்ளது, என்ன நிறுவனம்
என விளக்க வேண்டும். அதன் பிறகும் கேட்பவருக்கு முழுக்க விளங்காது. மீனா டிரைவருக்கு
ரெண்டே சொற்கள் போதும்.