Monday, February 20, 2017

கௌதம் மேனனின் படங்களில் ஆண்மை

Image result for vinnaithandi varuvaya movie romantic stills 

ஜெஸ்ஸி: “நான் வருவேன், உனக்காக.”
கார்த்திக்: “நீ வருவே எனக்காக? உல்டாவா நான் சொல்ல வேண்டியத நீ சொல்றே?”
-    விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா, கௌதம் மேனன்


கடந்த வருடம் ஐ.ஐ.டியில் கௌதம் மேனன் சிறப்பு விருந்தினராக ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு செல்கிறார். அங்கு ஒரு மாணவர் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை கேட்கிறார்: “ஏன் உங்கள் படங்களில் வில்லன்கள் இந்தளவு சுவாரஸ்யமாய், நெஞ்சில் தங்குபவர்களாக இருக்கிறார்கள்? உதாரணமாய், காக்க காக்க படத்தின் பாண்டியா, வேட்டையாடு விளையாடு படத்தில் இளமாறன்…”
இதற்கு கௌதம் மேனன் வில்லன்கள் வலுவாக இருந்தால் தான் ஹிரோயிசம் எடுபடும் என ஒரு பொத்தாம்பொதுவான பதில் அளிக்கிறார். ஆனால் அம்மாணவரால் கேள்வியை சரிவர வகுக்க இயலவில்லை. அவர் மனதில் ஏற்பட்ட உணர்வு இதுவாகத் தான் இருக்கும்: ஏன் கௌதம் மேனன் படங்களில் வில்லன்கள் ஹீரோக்களாகவும் ஹீரோக்கள் ரொம்ப பலவீனமாகவும் இருக்கிறார்கள்? ஏன் வில்லன்களுக்கு கதாநாயகனுக்கு உரிய தோரணைகளும் அதிசாகச ஒளிவட்டமும் அளிக்கப்படுகின்றன? அது மட்டுமல்ல, வில்லன்களின் கெட்ட செயல்களுக்கு நியாயங்களும் கூட வழங்கப்படுகின்றன.
 உதாரணமாய், பாண்டியா ஏன் அவ்வளவு கொடூரமான கொலைகாரனாய் மாறுகிறான், ஏன் இளமாறனும் அவன் நண்பன் அமுதனும் சைக்கோ கொலைகாரர்களாய் இருக்கிறார்கள் என்பதற்கான நியாயமான காரணங்களும் படத்தில் வழங்கப்படுகின்றன. பாண்டியா மிகவும் திறமைசாலியாக, சூர்யாவை விட புத்திசாலியாக துணிச்சலானவாக இருக்கிறான். மொத்த காவல்துறையையும் ஏவி, அவன் ஆள்பலத்தையும் நிர்மூலமாக்கி, ஆயுதங்கள் இன்றி பலவீனமாக்கி, ஊரை விட்ட தப்பி செல்லும் நிலைக்கு தள்ளின பின் (தம்பிகளை இழந்த ராவணனைப் போல் ஆக்கிய பின்) இறுதி சண்டைக்காட்சியில் அவனை சூர்யா அவன் எதிர்கொண்டு கொல்கிறார். அப்போதும் அவன் தான் வீரவசனம் பேசுகிறான். மரணத்தை வரவழைத்து ஏற்கிறான்.
“வேட்டையாடு விளையாடு” படத்திலும் இளமாறன் மற்றும் அமுதனை தன் ஒட்டுமொத்த அதிகாரத்தை கொண்டு மிகுந்த நெருக்கடிக்கு தள்ளிய பின்னரே ஹீரோ கமலால் பிடிக்க முடிகிறது. அதுவும் அவர்கள் துணிச்சலாய் ”இறுதி யுத்தத்திற்கு” தயாராகி, மரணத்தை எதிர்கொள்ள இறங்கிய பின்னரே முடிகிறது.
வழக்கமான போலீஸ் படங்களில் ஒரு அதிகாரி தன் புத்திசாலித்தனத்தாலும் துணிச்சலாலும் வில்லனை எதிர்பாராத நேரத்தை தாக்கி நிலைகுலைய வைப்பார். ”கேப்டன் பிரபாகரன்”, “சத்திரியன்”, ”சாமி” ஆகிய படங்களுடன் இப்படங்களை ஒப்பிட்டு பாருங்கள். அவையும் வலுவான ஆளுமை மிக்க வில்லன்களை கொண்ட படங்களே. ஆனால் வில்லன்களுக்கு என்று தனி பின் கதையோ, ஹீரோவை விட வில்லனுக்கு அதிக துணிச்சலோ புத்திசாலித்தனமோ இராது. கௌதம் மேனனின் போலீஸ் படங்களில் வில்லன்கள் தாமாகவே எழுகிறார்கள். தாமாகவே வீழ்கிறார்கள். இது ஒரு காதலி காதலனிடம் தன்னை ஒப்புக் கொடுத்த சரணடைவது போன்றே நிகழ்கிறது. கௌதம் மேனன் படங்களில் ஹீரோ – வில்லன் மோதல் என்பது ஒரு இரண்டாம் காதல் பருவமாக இருக்கிறது.
ஹீரோக்கள் வில்லன்களின் பிரச்சனையை புரிந்து கொள்கிறார்கள் (”வேட்டையாடு விளையாடு”வில் வில்லன்கள் சைக்கோ கொலைகாரர்கள் ஆனதே காவல்நிலையத்தில் ஒரு இன்ஸ்பெக்டர் திருநங்கை ஒருவரைக் கொண்டு இருவரையும் வன்புணர்வு செய்ய வைத்தது தான் என கமல் ஒரு காட்சியில் கூறுகிறார்.). பிறகு வில்லன்கள் தமது விதிவசத்தால் தாமே மடிகிறார்கள். அதற்கான வியூகத்தை வகுத்து விட்டு போலீஸ் ஹீரோக்கள் வெறுமனே வேடிக்கை பார்க்கிறார்கள். அதாவது எண்பது, தொண்ணூறுகளில் விஜயகாந்த், பிரபு போன்ற நாயகர்கள் தமக்கு சவால் விடும் துடுக்கான கிராமத்து நாயகியை அவர்கள் போக்குக்கே ஆட விட்டு இறுதியில் வளைத்து பிடிப்பதை போல் இது இருக்கிறது.
கௌதம் மேனன் கூறுவது போல் அவர் படங்களில் ஹீரோவை தூக்கி விடுவதற்காக வில்லன்கள் வலுவாக அமைக்கப்படுவதில்லை. வில்லன்கள் தூக்கி விடப்படுவதற்காக ஹீரோக்கள் பலவீனமாக்கப்படுகிறார்கள். வழக்கமான ஆக்ஷன் படங்களின் பார்முலாவை கௌதம் மேனன் திருப்பி போடுகிறார். ஆனால் சுவாரஸ்யம் இந்த ஹிரோ-வில்லன் சமநிலை இன்மை அல்ல. மக்கள் இதை ரசித்து கொண்டாடினார்கள் என்பதே. அதாவது ”சாமி” ஆறுச்சாமியை ரசித்த மக்களால் அதற்கு நேர்மாறான “காக்க காக்க” அன்புச்செல்வனையும் ஏற்க முடிந்தது. இது விசித்திரமானது தான். ஒருவேளை கௌதம் மேனனின் போலீஸ் படங்களின் வெற்றியின் காரணமே இது தாக இருக்கலாம். மக்களுக்கு அந்த இளகிய மனம் கொண்ட, சற்றே ரொமாண்டிக்கான, நிறைய சறுக்கவும் வீழவும் பிறகு மன உறுதியுடன் மீண்டு வரவும் கூடிய போலீஸ் அதிகாரியை பிடித்திருந்தது. உருக்கு போன்ற ஆறுச்சாமிகளயும் கேப்டன் பிரபாகரன்களுக்கும் ஒரு மாற்றாக மக்கள் ரசனையில் அன்புச்செல்வனும் ராகவனும் இருந்திருக்கலாம்.
இன்னும் சொல்லப் போனால் கௌதம் மேனனின் காதல் படங்களின் வெற்றியே (அவற்றின் பொழுதுபோக்கு அம்சம், இசை, ஆக்‌ஷன், நகைச்சுவை தவிர்த்து) இந்த தலைகீழாக்கப்பட்ட பார்முலாவில் தான் இருக்கிறது. எப்படி போலீஸ் ஹீரோ படத்தையும் காதல் படத்தையும் ஒரே புள்ளியில் இணைக்க முடியும்? முடியும். அதற்கு நாம் ஹீரோயிசத்தை விடுத்து ஆண்மை எனும் பரவலான ஒரு தளத்தை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். கௌதம் மேனனின் எந்த படத்தை எடுத்துக் கொண்டாலும் அதன் ஈர்ப்பான அம்சம் நாயகன் – நாயகி – வில்லன் எனும் மும்முனை மோதலில் உள்ளது. நாயகன் நாயகி, வில்லன் இருவராலும் ஈர்க்கப்படுகிறான். இருவருடனும் அவன் மனம் மோதிக் கொண்டே இருக்கிறது. இருவராலும் அவன் ஆதிக்கம் செய்யப்படுகிறான். ஆதிக்கம் செய்யப்படும் போது அவன் அடங்குகிறான். அந்த அடங்கலில் ஒரு காம ஈர்ப்பு விசை செயல்படுகிறது. பிறகு அவன் எதிர்த்து போராடுகிறான். இறுதியில் ஜெயிக்கும் போது எதையோ ஒன்றை இழக்கிறான். அல்லது இழக்கும் புள்ளியில் இருக்கிறான். அவனை தீர்க்கமுடியாத ஒரு துயரம் மூடிக் கொள்கிறது. இந்த துயரம் அவனை மேலும் பலவீனமாக, நாயகத்தனம் குறைந்தவனாக மாற்றுகிறது.
 சற்று கூர்ந்து பார்த்தால் தமிழ் சினிமாவின் இலக்கணப்படி இது நாயகியின் குணம் என உணரலாம். அதாவது எதிர்முனையால் ஈர்க்கப்பட்டு, அடக்கப்பட்டு, பணிந்து பிறகு இறுதியில் எதிர்முனையை வெல்வது. கணிசமான தமிழ் படங்களில் நாயகனுக்கும் நாயகிக்கும் இடையில் ஆரம்பத்தில் ஒரு மோதல் இருக்கும். நகரப் படம் என்றால் பரஸ்பரம் சீண்டுவார்கள். கிராமியப் படம் என்றால் நாயகன் மட்டும் நாயகியை சீண்டுவான். தொப்பிளில் பம்பரம் விடுவான். அவள் குளிக்கும் போது எதேச்சையாய் நிர்வாணமாய் அவளை பார்த்து விடுவான். இறுதியில் நாயகி சரணடைவாள். அதேநேரம் வில்லனும் நாயகனை சீண்டியபடி இருப்பான். ஒரு பக்கம் நாயகியை சீண்டியபடி நாயகன் வில்லனையும் காட்சிக்காட்சி முறியடித்து வருவான். இந்த மும்முனை மோதல் தமிழ் சினிமா இலக்கணத்தின் ஒரு வளைக்கபடாத விதிமுறை. இதன் படி தான் நாயகனின் ஆண்மை கட்டமைக்கப்படுகிறது. கௌதம் மேனன் படங்களில் நாயகனின் இடத்தில் நாயகியும் வில்லனும் சரியாதியாக இருக்கிறார்கள். நாயகியின் இடத்தில் நாயகன் தனித்து இருக்கிறார்.
தமிழ் சினிமாவின் ஆண்மை கட்டுமானத்தை கடுமையாய் விமர்சித்து கட்டுரைகள் வந்துள்ளன. இது தமிழ் சமூகத்தை ஆணாதிக்க இயல்பை காட்டுவதாய் கூறப்பட்டுள்ளது (குறிப்பாய் விஜயகாந்த் தொப்புளில் பம்பரம் விட்டதை நம்மால் ஜீரணிக்க முடியவில்லை, பலரால் இன்றும் கூட.). ஆனால் இதற்கு நேர்மாறாய் நாயகியின் குணாதிசயத்தோடு நாயகன் சித்தரிக்கப்பட்டு வெற்றிபெற்றதை நாம் எப்படி புரிந்து கொள்ளப் போகிறோம்? தமிழ் சமூகம் எந்தளவு ஆணாதிக்க குணத்துடன் இருக்கிறதோ அந்தளவு “ஆண்மையற்ற” ஹீரோயிசத்தையும் ரசித்து கைதட்டி உள்ளது. அப்படி என்றால் பெண்மை இயல்புள்ள மற்றொரு ”ஆண்மையையும்” நம் மக்கள் விரும்புகிறார்கள் என்று தானே பொருள்?
 எல்லா படங்களின் வெற்றிக்கும் அடிப்படை திரையரங்களில் சில இடங்களில் பார்வையாளனை நெகிழ வைப்பதில் உள்ளது என ஒருமுறை ஒரு இயக்குநர் நண்பர் என்னிடம் சொன்னார். உண்மை தான். கௌதம் மேனன் படங்களில் இந்த நெகிழ செய்யும் இடங்கள் ஹீரோவின் பலவீனமான தருணங்களில் இருக்கிறது என்பது தான் ஆச்சரியம்.
கௌதம் மேனனின் முதல் படமான ”மின்னலே”வில் நாயகன் மாதவன் நாயகியான ரீமா சென்-னை முதன்முதலில் பார்க்கும் காட்சி அப்படியான அழகான ஒரு இதயம்கவர் தருணம். மாதவன் மழை பெய்யும் ஒரு இரவில் டெலிபோன் பூத்தில் இருக்கிறார். வெளியே குழந்தைகள் மழையில் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அங்கு ஒரு கார் வந்து ரிப்பேராகி நிற்கிறது. ஓட்டுநர் இறங்கி காரை சரி பார்க்க, ரீமா சென் வெளியே இறங்கி குழந்தைகளை நோக்கி செல்கிறார். குழந்தைகள் பயந்து ஆட்டத்தை நிறுத்துகிறார்கள். ரீமா சட்டென அவர்களுடன் சேர்த்து ஆடத் துவங்குகிறார். மழையில் ஒரு அழகான பெண் எந்த மனத்தடையும் இன்றி தன்னை மறந்து ஆடும் காட்சியை மாதவன் பூத்தில் இருந்து பார்த்து வியக்கிறார், ரசிக்கிறார், சிலாகிக்கிறார். காட்சியில் துவக்கத்தில் இருந்தே அவரும் நனைந்திருக்கிறார். அடிக்கடி தன் ஈரமான தலைமுடியை சிறிய எரிச்சலோடு துடைத்துக் கொள்கிறார். தலையை உதறுகிறார். அவர் மழையை கண்டு ஒதுங்கி நிற்கும் ஆண். அவரால் செய்ய முடியாத ஒன்றை அப்பெண் செய்கிறார். அந்த ஆளுமை அவனை ஈர்க்கிறது. (அச்செயல் மிக சாதாரணமான ஒன்றாய் இருந்தாலும் ஒரு அழகிய இளம்பெண் செய்யும் போது அசாதாரணமாகி விடுகிறது.) அந்த நொடி அவன் காதலில் விழுகிறான்.

Image result for minnale movie imagesImage result for minnale movie images

பொதுவாக தமிழ் சினிமாவில் ஆக்‌ஷன் படம் என்றால் நாயகனை துரத்தி நாயகி காதலிப்பாள். அவள் குறும்புத்தனம், துணிச்சல் கண்டு அவளை நாயகன் ஒரு கட்டத்தில் ஏற்பான். ரொமான்ஸ் படம் என்றால் நாயகியை கோயிலில் தலைமுழுக்க பூவுடனோ, கல்லூரி சாலையில் அன்றலர்ந்த மலர் போலவோ கண்டு நாயகன் காதலில் விழுவான். ரீமாவின் இந்த அறிமுகம் தமிழுக்கு மிகவும் புதிதானது. இது போன்ற துணிச்சலான, ஆண் தன்மை கொண்ட பாத்திரங்களில் முன்பு குஷ்பு, பானுபிரியா போன்றவர்கள் நடித்திருக்கிறார்கள். ஆனால் நாயகன் அவர்களை கன்னத்தில் அறைந்தோ நிர்வாணமாய் பார்த்தோ வெட்கப்பட வைப்பான். மலர்ந்து பெண்ணாக மாற்றுவான். அடுத்தே ஏற்பேன். ஆனால் “மின்னலே”வில் நாயகியை மாதவன் ”மலர” வைக்க முயல்வதே இல்லை. அவளது அந்த tomboy ஆளுமையை தான் அவன் ரசித்து காதலிக்கிறான்.
எனக்கு இந்த காட்சி கல்லூரியில் என்னுடன் படித்த ஒரு நண்பனின் முதல் தீவிரக் காதலை நினைவுபடுத்தியது. நண்பன் படிப்பு, பக்தி என ஒரு சொரூபமாக இருப்பவன். பெண்கள் பக்கமே போக மாட்டான். எங்கள் கல்லூரியின் ஆண்டு விழா நடந்தது. மூன்று நாட்கள் இசை, நடனம், போட்டிகள் என கொண்டாட்டமாக இருக்கும். நாங்கள் இருவரும் நிகழ்ச்சிகள் நடக்கும் ஒரு மைதானத்திற்கு சென்று கொண்டிருந்தோம். அப்போது ஒரு சீட்டியொலி. நண்பன் சட்டென திரும்பினான். பாப் கட் வெட்டிய ஒரு பெண் மீண்டும் ஒருமுறை சீட்டியடித்து அழைத்தாள். அவன் அவளை நோக்கி சென்றாள். அவன் அவ்வாறு தன் தோழி ஒருவளை தான் அழைத்திருக்கிறாள். ஆனால் நண்பனால் அந்த தருணத்தை மறக்க முடியவில்லை. அவன் “மின்னலே” மாதவன் போல் காதலில் விழுந்து அவள் பின்னால் ஒரு வருடம் திரிந்தான். ஒரு சீட்டியொலிக்காக, அவள் தலைமயிரை ஆணைப் போல் கத்தரிந்த ஸ்டைலுக்காக அவளை வெறித்தனமாய் விரும்பினான். இப்படியான ஆண்களின் நுண்ணுணர்வை சினிமா மொழியில் கொண்டு வந்தது தான் கௌதம் மேனனின் முக்கிய சாதனை. என் நண்பனைப் போல் பலர் திரையரங்கில் அந்த தருணத்தில் நெகிழ்ந்தார்கள். அவர்கள் ஏற்கனவே தொப்புளில் சுழன்ற பம்பரத்தை பார்த்து வாய் பிளந்தவர்கள் தான். ஆனால் இப்போது அந்த காட்சியை விட இது அவர்களுக்கு மேலும் நெருக்கமாய் தோன்றியது.
”மின்னலே”வில் நாயகனும் வில்லனும் ரெட்டைகள் போல் இருப்பார்கள். பெயரில் கூட. நாயகன் ராஜேஷ் என்றால் வில்லன் ராஜீவ். இருவரும் கல்லூரியில் பரம விரோதிகள். ஆனால் பரஸ்பரம் மரியாதையும் மறைமுக ஈர்ப்பும் இருக்கும். படத்தின் துவக்கத்தில் இருந்தே நாயகன் மாதவன் வில்லன் அப்பாஸை ஒரு சிறு பிரச்சனைக்கு பழிவாங்க அவன் செய்யாத குற்றத்திற்கு ஒரு மாதம் கல்லூரியில் இருந்து தற்காலிக நீக்க தண்டனை வாங்கித் தருவான். இதற்கு அப்பாஸ் பழிவாங்குவதில்லை. படத்தின் இந்த முதல் கட்டத்தில் நாயகன் கொஞ்சம் வில்லத்தனமாகவும் வில்லன் கொஞ்சம் நல்லவனாகவும் தெரிவான். அடுத்து வில்லன் மணம் புரிய நிச்சயமான பெண்ணை நாயகன் விரும்புவான். நாயகன் வில்லனின் பெயரில் சென்று அவளை ஏமாற்றி காதலிப்பான். இறுதியில் வில்லன் நாயகியை நாயகனுக்கு விட்டுக் கொடுத்து விடுவான். இப்படி நாயகன் படத்தின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் மைனஸாகிக் கொண்டே வருவான். ஆனால் இப்படி மைனஸ் ஆவதே (பார்வையாளர்கள் மத்தியில்) அவனுக்கு பிளஸ் ஆகி விடுவது தான் சுவாரஸ்யம்.
இச்சையில் திளைப்பதும் அதை மறுப்பதும், அல்லது அதற்காய் தவிப்பதும்
எம்.ஜி.ஆர், சிவாஜிகளின் அறுபதுகள் துவங்கி தொண்ணூறுகளில் இருந்து சமீபத்தைய கிராமிய படங்கள் வரை எடுத்துக் கொண்டால் நாயகனின் ஏதோ ஒரு செயலால் தூண்டப்பட்டு அவனை மனதுக்குள் பொத்தி வைத்து வெட்கியபடியே காதலிப்பது நாயகியின் ஒரு அடிப்படை இயல்பு. நாயகனின் எச்சில் சோற்றை காதலி ஆசையாய் உண்பது, அவனுடைய தோள் துண்டை எடுத்து வருடிப் பார்ப்பது, ஒளிந்து நின்று அவனை ரசிப்பது போன்றவை அவளது காதல் மனநிலையை காட்டும் காட்சிகளாக வரும். கௌதம் மேனன் படங்களில் இந்த செயல்களை நாயகன் செய்வான். அவனை அலட்சியம் செய்பவளாக, மௌனமாய் அங்கீகரிப்பவளாக நாயகி வருகிறாள். ”மின்னலே”வில் தன் காதலி ரீனா நீர் அருந்திய பிளாஸ்டிக் கோப்பையை நாயகன் திருடி வருகிறான். அதை தொட்டுப் பார்த்து தனிமையில் ரசிக்கிறான். பூத்தில் அவள் போன் செய்து போன பின் அந்த போனை எடுத்து சிலாக்கியமாய் முகர்கிறான்.
தமிழ் சினிமா மரபுப்படி நாயகன் காதலை சொல்ல தயங்குவதில்லை (முரளி போன்று சமூக பின்னணி காரணமாய் தன்னம்பிக்கை அற்ற நாயகர்கள் மட்டுமே விதிவிலக்கு.). “சின்ன கௌண்டர்” படத்தில் விஜயகாந்த் தன் பஞ்சாயத்து தீர்ப்புகளில் ஒன்றாகத் தான் சுகன்யாவை ஏற்கிறார். ”தேவர் மகனில்” கமல் ரேவதியை மணம் முடிப்பதும் எல்லை தகராறை தீர்க்கத்தான். எந்தளவுக்கு வழியாமல் நெகிழாமல் பெண்ணை ஒரு ஆண் ஏற்கிறானோ அந்தளவுக்கு அவனது ஆண்மை உச்சம் பெறுகிறது. இவ்விதத்தில் நாயகனின் ஆண்மையில் சிகரத்தில் கொண்டு நாட்டும் காட்சி என ”நாயகனில்” கமல் விபச்சார விடுதிக்கு சென்று அங்கு பார்க்கும் சரண்யாவை மணம் முடிக்க கேட்பது. இந்த இடத்தில் நாயகி எந்த தேர்வும் அற்ற ஒரு விற்பனைப் பொருள் தான். அவளால் நாயகனை மறுக்கவோ கோபிக்கவோ கேள்வி கேட்கவோ முடியாது. அந்த உறவில் அவளது ஈகோவிற்கே இடமில்லை. அப்படியான இக்கட்டில் அப்படத்தில் சரண்யாவின் பாத்திரமான இளம் பாலியல் தொழிலாளி இருக்கிறாள். ஒரு பெண்ணை அவ்வாறு ஒரு உடைமையாய் மாற்றி தன்னுடன் வைத்திருப்பது ஒரு ஆணுக்கு மிகுந்த கிளர்ச்சி அளிக்கும் செயல். தமிழ் சினிமா மரபுப்படி ஏற்கனவே கற்பை இழந்த பெண்ணை ஏற்பது நாயகனின் ஆண்மையை மதிப்பிழக்க வைப்பதாக வெளிப்படையாய் தோன்றலாம். ஆனால் உண்மையில் அப்படி அல்ல. அப்படத்தில் “நீ ஒரு காதல் சங்கீதம்” பாடலில் கமலின் ஆண்மை பிம்பம் பல மடங்கு உயர்கிறது. இவ்வாறு ஒரு பெண்ணுக்காய் உருகி மருகுவது ஆண்மையின் சுபாவமாக தமிழ் சினிமா ஏற்பதில்லை. மாறாக சற்றும் அவளது பெண்மையால் பலவீனமடையாது முறுக்கேறி நிற்பதே நமது நாயகன்களின் ஆண்மை பிம்பமாகிறது.
 கௌதம் மேனன் படங்களில் இது நேர்மாறாக நடக்கிறது. ஒரு பக்கம் அவரது நாயகர்கள் வன்முறை குணம் கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். ”மின்னலே”வில் மாதவன் தெருச்சண்டை இடுபவராக வருகிறார்; “விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா”வில் சிம்பு ஒரு குத்துச்சண்டை வீரர்; “பச்சைக்கிளி முத்துச்சரம்” படத்தில் சரத்குமார் இயல்பிலேயே காட்டு யானை போல் இருக்கிறார்; “காக்க காக்க”, “வேட்டையாடு விளையாடு”, “என்னை அறிந்தால்” ஆகிய படங்களில் நாயகர்கள் துப்பாக்கி ஏந்திய போலிஸ் அதிகாரிகள்; ”வாரணம் ஆயிரம்” படத்தில் ராணுவ அதிகாரி. கௌதம் மேனன் படங்களில் ஆணுடலை மிக கட்டுமஸ்தாக, ஒரு கவர்ச்சிப் பொருளாக காட்டிய படம் “வாரணம் ஆயிரம்”. ஆனால் பெரும்பாலான வேறு படங்களிலும் ரௌத்திரமும் சண்டைப்பயிற்சியும் கொண்டவனாகவே நாயகன் வருகிறான்.
ஆனால் இந்த ஆண்மையின் உறுதி எல்லாம் ஒரு பெண்ணோ வில்லனோ அவனை கடந்து போகும் வரை தான். வில்லன் எதிர்வரும் போது இந்த நாயகன் வீரியம் இழக்கிறான். அதே போல் பெண்களிடமும் அவன் நடுங்குகிறான். குழைகிறான். மரபான படங்களில் இச்சையை தவிர்ப்பது தான் ஆண்மையை வலுவாக்குகிறது. அல்லது இச்சையை ஒரு போகமாக மாற்றும் போது ஆண்மை திமிறுகிறது. ஆனால் இச்சையில் தன்னை இழக்கும் ஒருவன் பெண்ணின், பெண்மையின் பகுதியாகிறான். (பொதுவாய் பெண்களிடம் ’கிருஷ்ணனாய்’ இருக்கும் ஆண்களிடம் சிறு பெண்மை சாயல் நடத்தையில் இருப்பது இதனால் தான்.) கௌதம் மேனன் படங்களில் நாயகர்களுக்கு இதுவே ஆகிறது.
பெண்மையின் வசீகரத்தில் தன்னை இழக்கும் ஆண் ஒரு கட்டத்தில் தன் ஆண்மையை மீட்டு கோலோச்ச முடியும். காதலின் முரணியக்கத்தில் ஆண் வீழ்வதும் பெண்ணை எழ விடுவதும் பின் அவன் அவளை வீழ்த்தி மேலெழுவதும் நடந்தபடி தான் இருக்கும். (சீன தத்துவ மரபு இதை யிந் யாங் என்றும், நம் மரபு – கூடல் – ஊடல், அதற்கான திணைகள் என்றும் புரிந்து கொள்கிறது.) தமிழின் சிறந்த காதல் படங்களில் இந்த முரணியக்கத்தை பார்க்கலாம். ”அலை பாயுதே”, “ரன்” போன்ற படங்களை உதாரணமாய் கொள்ளலாம். இப்படங்களில் சினிமா இலக்கணப்படி நாயகன் காதலில் விழுந்து மருகுகிறான். கனவு நிலையில் இருக்கிறான். ஆனால் அவன் செயலூக்கம் மிக்கவன். அதனால் தான் இச்சைகொள்ளும் பெண்ணை அடைய முயல்கிறான். இரண்டு படங்களிலும் நாயகன் பெண்ணை பார்த்த உடனே காதலை தனக்குள் உறுதி பண்ணுகிறான். அடுத்து ஏறுதழுவ தயாராகும் வீரனைப் போல அவளிடம் தன் இச்சையை வெளிப்படுத்த தயாராகிறான். அவன் தயங்குவதே இல்லை. “அலை பாயுதே” படத்தில் எதேச்சையாய் திருமண நிகழ்ச்சியில் பார்த்த ஷாலினியிடம் உடனே தன் இச்சையை மாதவன் வெளிப்படுத்துகிறார். அவள் எங்கே வாழ்கிறாள் என தெரியாத போது கூட அதை கண்டுபிடிப்பது எளிது என தன் நண்பர்களிடம் சவால் விடுகிறான். அடுத்து அவளிடம் சென்று “எனக்கு உன்னே சுத்தமா பிடிக்கலே. ஆனா அப்பிடி நடந்துடுமோ” என சுட்டித்தனமாய் காதலை தெரிவிக்கும் வசனம் மிக மிக பிரபலம். ஷாலினியை அப்போது கவர்வது நாயகனின் சுட்டித்தனம் மட்டுமல்ல துணிச்சலும் தான். “மௌனராகம்” படத்தில் கார்த்திக் தன் காதலை கல்லூரி ஸ்பீக்கர் வழி சொல்வது, “மிஸ்டர் சந்திரமௌலி” என உரக்க கத்தில் சேட்டை பண்ணுவது ஆகிய காட்சிகளை “அலை பாயுதே” காட்சிக்கு இணையாக சொல்லலாம்.
 ”ரன்” படத்தின் மையமே இந்த துணிச்சல் தான். அப்படத்தின் ஒற்றைவரியே நாயகன் எப்படி வில்லனை முறியடிக்கிறான் என்பது தான். காதல் அவனை தூண்டுவதற்கான சாக்கு மட்டுமே. சொல்லப்போனால் படத்தின் துவக்கத்தில் நாயகன் ஒரு தாதாவின் தங்கையை துணிச்சலாய் காதலித்து பின்னால் திரிகிறான். நாயகி அவனை ரௌடியான தன் அண்ணனின் வன்முறையை சுட்டி அவனை சீண்டுகிறாள். ”இப்படி திரிவதெல்லாம் துணிச்சல் அல்ல. என் அண்ணனுக்கு தெரிந்தால் என்னவாகும் தெரியுமா?” என்கிறாள். காதலிப்பது அல்ல அண்ணனை எதிர்த்து முறியடித்து தன்னை காதலிப்பதே அவனது ஆண்மை என்கிறாள். தன் அண்ணனிடம் இருந்து தப்பிக்க அவனை உசுப்பேற்றிக் கொண்டே இருக்கிறாள். இதற்காகத் தான் அவனை காதலித்து தன் பின்னால் சுற்ற வைக்கிறாளோ என்று கூட நமக்குத் தோன்றும். இரண்டு பேருக்கும் காதலை விட வில்லனை துணிச்சலாய் எதிர்கொள்வதே முக்கியமாய் இருக்கிறது. இந்த துணிச்சல் தான் ஹீரோயிசம் ஆகிறது.
ஆனால் கௌதம் மேனன் படங்களில் வில்லன் முன் முறுக்கேறிய சேவலாய் திரியும் நாயகன் நாயகியை நெருங்கியதும் முட்டையிட்டு அடை காக்கும் கோழி போலாகி விடுகிறான். ”மின்னலே”வில் நாயகியை தான் காதலிப்பதாய் உணரும் நாயகன் அதை உடனே சொல்ல விரும்புவதில்லை. தன் மனதுக்குள் வைத்து கொஞ்ச கொஞ்சமாய் அந்த உணர்வை ரசிக்க விரும்புவதாய் சொல்கிறான். அடுத்தடுத்த காட்சிகளில் அவளை நெருங்கி சொல்ல முடியாத நடுக்கத்தில் பின்வாங்குகிறான். ”காக்க காக்க” படத்தில் ஜோதிகா சூர்யாவை தன் பூர்வீக வீட்டுக்கு அழைத்து போய் தன் காதலை “வெட்கத்தை விட்டு” தெரிவிக்கிறார். இக்கட்டங்களில் வழக்கமாய் நாயகிகள் முடிவெடுக்க முடியாது திணறுவது போல் சூர்யா தடுமாறுகிறார். இதனை அடுத்து ஜோதிகா திரும்பவும் சூர்யாவை நாடிச் செல்கிறார். தன்னை ஏற்கும்படி கேட்கிறார். அவர் கெஞ்சுவதில்லை. கோருகிறார். தன் மனம் தன் வசம் இல்லை என உணரும் நொடியில் சூர்யா அதை ஏற்கிறார். இப்படத்தில் ஜோதிகாவுடன் தோன்றும் ஒவ்வொரு காட்சியிலும் சூர்யாவின் பலவீனத்தை பிரதானப்படுத்தும் விதமாகத் தான் கௌதம் மேனன் சித்தரித்திருப்பார். ஜோதிகாவுக்கு விபத்தாக சூர்யா அவரை கையில் ஏந்தி காரில் ஏறி மருத்துவமனை விரைகிறார். காரில் ஜோதிகா அவர் மடியில் கிடக்கிறார். இத்தருணத்தை பிறகு நினைவு கூரும் ஜோதிகா அப்போது சூர்யா அழுத கண்ணீர் துணிகள் தன் கன்னத்தில் விழுந்ததை தான் உணர்ந்ததாய் சொல்கிறார். தமிழ் சினிமா காதல் காட்சிகளில் எவ்வளவு முறை நாயகன் அழுதிருக்கிறான்? எனக்குத் தெரிந்து இல்லை. நாயகி தொலைவில் இருக்கையில் எதிரிகளை துவம்சம் செய்யும் சிங்கமாய் நாயகன் இருப்பான். ஆனால் ஒரே சட்டகத்தில் நாயகியுடன் சேர்ந்து தோன்றும் போது அவன் முயலாகி விடுவான். இப்படி கௌதம் மேன் நாயகர்களின் ஆண்மை முரண்பாடானது.
ஆண்மை உறுதிப்பட ஒரு நாயகன் ஒன்று இச்சையை தவிர்க்க வேண்டும் அல்லது இச்சையில் திளைக்க வேண்டும் என சொன்னேன். கௌதம் மேனனின் நாயகர்கள் இச்சையில் தவிக்கிறார்கள். ஆனால் அதில் மூழ்குவதில்லை. அவர்கள் குளிர்ந்த நீரில் கால் வைக்க தயங்கும் குழந்தையை போல் கரையிலேயே நிற்கிறார்கள். அவர்களுக்கு அப்படி விளிம்பில் நின்று சிலாகிக்க பிடித்திருக்கிறது. இவர்கள் எல்லாம் “மோகமுள்” பாபுவை போன்றவர்கள். இறுதியில் பெண்ணை அடைந்து முகர்ந்த பின் “இவ்வளவு தானா?” என மனம் உடைபவர்கள். அதனாலே அந்த இறுதி கட்டத்தை தவிர்ப்பவர்கள். “மின்னலே”வில் மாதவனுக்கு தன் காதலியுடன் இரவில் சேர்ந்திருக்க ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. அவள் தன்னை அறியாது அவன் மீது உரச அவன் இச்சையிலும் தயக்கத்தில் என்ன செய்வதென் தெரியாமல் தவிக்கிறான். இதை உணர்ந்து அவள் விலகிக் கொள்கிறாள். இன்னொரு காட்சியில் இரவில் அவள் அவன் மடியில் கவர்ச்சியான தோரணையில் படுத்து உறங்குகிறாள். அவன் அவள் அழகை பார்த்து ரசித்தபடி இருக்கிறான். இந்த காட்சியின் அமைப்பே அந்த பெண்ணின் உடல் மீது பார்வையாளனுக்கு இச்சையை தூண்டுபடியும் தன் கற்பனையை கண்டபடி எகிற விடும்படியும் இருக்கும். ஆனால் நாயகன் அப்படி எந்த எண்ணமும் இன்றி சிலையாக இருப்பான். பார்வையாளன்? திரைக்கு வெளியில் இருப்பதால் அவனும் “செயலற்று” தான் இருக்க வேண்டும். அவனும் நாயகனும் இப்போது ஒரே புள்ளியில் இணைகிறார்கள். இச்சைப்படும் பொருளுக்கு வெகு அருகில் வந்து அதை அடையாமல் லேசாய் வருடியும் முகர்ந்தும் பார்த்து விலகும் ஒரு கிளர்ச்சி மனநிலை இது.
மிஷ்கின் படங்களின் விளிம்புநிலை காமத்தின் ஏற்கத்தக்க வடிவம்
”அஞ்சாதே” படத்தில் வில்லன் பிரசன்னா நாயகி விஜயலஷ்மியை அவள் குளிக்கும் போது நுழைந்து தொட முயல்வான். ஆனால் அவளை முழுக்க அடையும் நோக்கம் அவனுக்கு இராது. அவள் உடலை விலகி நின்று பார்ப்பது, லேசாய் தடவிப் பார்ப்பது. அதுவே அவனுக்கு உச்சபட்ச கிளர்ச்சி தரும். மற்றொரு காட்சியில் அவள் பூட்டிய அறைக்குள் உடை மாற்றும் போது வெளியே இருக்கும் அவன் கதவின் கீழ் இடுக்கில் ஒரு கண்ணாடியை வைத்து அவளை பார்த்து கிளர்ச்சி அடைவான் “யுத்தம் செய்”யில் கிழவயது வில்லன்கள் இளம்பெண்கள் உடைமாற்றுவதை ரகசிய திறப்பு வழி பார்த்தோ அல்லது அவர்களை கடத்தி வந்து பிற ஆண்கள் கொண்டு புணர வைத்து அதை பார்த்தோ கிளர்ச்சி கொள்பவர்களாக இருப்பார்கள். பேருந்தில் பெண்களை உரசி, தடவி விட்டு கடந்து போகிறவர்கள், தொலைவில் இருந்து பெண்ணுடலை வேடிக்கை பார்த்து கொந்தளிப்பவர்கள் இதே வகை தான். நேரடியாய் பெண்ணை அணுகுவதை விட சற்றே அருகாமைக்கு சென்று தன் இச்சையை வெளிப்படுத்தி விட்டு விலகுவதே இவர்களுக்கு உவகை தரும். இந்த உளவியலின் ரொமாண்டிக்கான, நல்லத்தனமான வடிவம் தான் கௌதம் மேனனின் நாயகர்களின் காதல்.
காம விளையாட்டில் பாத்திர மாற்றம்
”மின்னலே”வின் பிறகான காட்சிகளில் நாயகன் அவளிடம் இரவில் கண்ணியமாய் நடந்து கொண்டதாய் இந்த நிதானமான அணுகுமுறை சிலாகிக்கப்படுகிறது. ஆனால் படம் முழுக்க அவன் எதை தவிர்க்க நினைக்கிறானோ அதை நோக்கி ஏங்கியபடியே தான் இருக்கிறான். இந்த ஏக்கத்துக்கு இயக்குநர் வேறு ஒரு பிம்பம் அளிக்கிறார். இது சுவாரஸ்யமானது. மாதவன் அவள் மீது இச்சை மிகுந்து தவிக்கும் போது வரும் பாடல்கள் நாயகி அவன் மீது ஏங்குவதாய் காட்சிகள் அமைக்கப்படுகின்றன. “வசீகரா” பாடலில் மாதவன் சட்டையின்றி நிற்க நாயகி அவன் மீது உருகி மருகி சுற்றி வந்து ஆடுகிறாள். ஆனால் திரைக்கதையின் பிற இடங்களில் நாயகியிடம் இந்த காம ஏக்கம் இராது. அது நாயகனின் அடிப்படை இயல்பு. ஆனால் பாடல்களில் நாயகி நாயகனின் இடத்தை எடுத்துக் கொள்வாள். வசனக் காட்சிகளில் அவன் இச்சைக்கான வடிவம் ஆகி பாடல்களில் இச்சைத் துய்ப்புக்கான பிம்பமாகவும் மாறுவாள். அதாவது காம விளையாட்டில் இதை role reversal என்பார்கள். ஆண் தன்னை பெண்ணாகவும் பெண் தன்னை ஆணாகவும் கற்பனை செய்து கொள்வது. கௌதம் மேனன் படங்களில் காதல் விளையாட்டில் முதல் கட்டத்துக்கு மேல் முன்னேற முடியாமல் தயங்கி நிற்கிறான் நாயகன். அவன் அடுத்து தன்னை பெண் பாத்திரமாகவும் நாயகியை ஆண் பாத்திரமாகவும் மாற்றி ”கூடலின்” அடுத்த கட்டத்துக்கு நகர்கிறான். இதன் வெகுஜன, கற்பனாபூர்வ வடிவம் தான் “வசீகரா”.
கிட்டத்தில் ஆனால் எட்டத்தில் செக்ஸ்
காதலர் இடையே திருமணத்துக்கு முன்பே நிகழும் உடலுறவை துணிச்சலாய் முதன்முதலில் காட்டியவரும் கௌதம் மேனன் தான். “வாரணம் ஆயிரம்” படத்தில் சூர்யா தன் முதல் காதலியிடம் துணிச்சலாய் பார்த்ததுமே காதலை வெளிக்காட்டுகிறான். கிட்டார் வாசித்து காட்டி தன்னை ஏற்குமாறு இறைஞ்சுகிறான். ஆனால் அவள் தான் அமெரிக்கா செல்வதாகவும் காதலில் தனக்கு ஆர்வமில்லை என்றும் கூறுகிறாள். ஆனால் துவக்கத்தில் இருந்தே அவளுக்கு சூர்யா மீது ஈர்ப்பு இருந்து கொண்டிருக்கும். அவர் படங்களில் இப்படி கையில் வடை வந்ததும் காக்கா கொத்திக் கொண்டு போய் விடும். சூர்யா அவளைத் தேடி அமெரிக்கா போகிறார். அங்கு அவளுடன் ஒரே அறையில் தங்குகிறார். அவளை தன் காதலை ஏற்க செய்கிறார். கிட்டத்தட்ட அவர் காதல் நிறைவேறும் தருணம். இருவரும் உடலுறவு கொள்கிறார்கள். அதுவும் அப்பெண்ணின் தூண்டுதல் மற்றும் முன்னெடுப்புடன் தான். ஒரே அறையில் அவளுடன் தங்கியிருந்தும் அவர் அவளை அடைவதற்கான முயற்சிகளை எடுப்பதில்லை. ஆனால் அடுத்து விரைவில் அவள் குண்டு வெடிப்பில் இறந்து போகிறாள். இச்செய்தியை தன் அப்பாவிடம் அவர் போனில் அழைத்து சொல்லும் போது “we had sex” என மீண்டும் மீண்டும் சொல்லி கதறுகிறார்.
 இப்படி செக்ஸ் நிறைவேறும் போதும் அது கசப்பான அனுபவமாகவே எஞ்சுகிறது. அடுத்து, மற்றொரு பெண் அவரை விரும்புகிறாள். இந்நேரம் ராணுவ அதிகாரியாக இருக்கும் சூர்யா விலகி விலகி செல்கிறார். அவள் சூர்யாவை தேடி ராணுவ முகாமுக்கு வருகிறாள். அவருடன் சேர்ந்து ஒரே அறையில் தங்குகிறாள். அவளாகவே காமத்தையும் நாடுகிறாள். இரண்டு சந்தர்பங்களிலும் பெண்கள் தான் செக்ஸுக்கு அனுமதிக்கவும் அதை வழிநடத்தவும் செய்கிறார்கள். இந்த இடத்திலும் ஒரு ரோல் ரிவர்ஸல் நடக்கிறது. அப்போது வரும் “அனல் மேலே பனித்துளி” பாடலில் சூர்யா டாப்லெஸ்ஸாக வருகிறார். நனைகிறார். அவரை கண்குளிர கண்டு அப்பெண் தன் தாகத்தை தணிக்கிறாள். இதற்கு முன்பு தொண்ணூறுகளில் சரத்குமார் பாடல் காட்சிகளில் அவ்வப்போது டாப்லெஸ்ஸாக வருவதுண்டு. ஆனால் அப்போதும் அவர் நாயகியை “ஆதிக்கம்” செய்யும் பாத்திரமாகத் தான் இருப்பார். அவரது தசைகள் புடைக்கும் உடல் ஆதிக்க தோரணை வலுசேர்ப்பதாக மாறும். ஆனால் சூர்யா இப்பாடலில் நாயகியின் பார்வைக் காமத்திற்கு (voyeurism) ஆட்படும் செயலூக்கமற்ற (ஏ படங்களில் குளிக்கும் பெண்களைப் போல்) ஒரு சிலையாக மட்டுமே இருக்கிறார்.
”வாரணம் ஆயிரம்” படத்தில் சரத்குமாரின் ஹீரோயிசம் முதலில் அடங்கி சென்று பின்பு பொங்கி எழும் இலக்கணப்படியானது. ஆனால் மிஸ்டர் மெட்ராஸை எப்படி அஞ்சி பதுங்கும் ஆண்மை பிம்பமாக காட்டுவது? இதற்காக இயக்குநர் செக்ஸ் தட்டுப்பாட்டை திரைக்கதையில் கொண்டு வருகிறார். தன் குழந்தை நீரிழிவால் பாதிக்கப்பட்டதால் சரத்தின் மனைவி மனம் தளர்ந்து போகிறாள். படுக்கையில் கணவன் நெருங்கும் போது ஒத்துழைப்பு அளிக்க மறுக்கிறாள். இந்த போதாமை தான் ரயில் பயணத்தின் போது சந்திக்கும் ஜோதிகா மீது சரத்தை ஆர்வம் கொள்ள வைக்கிறது. இருவரும் இணைந்து தனிமையில் செலவழிக்க வேண்டும் என ஜோதிகாவே (கௌதம் மேனனின் எல்லா படங்களிலும் போல) அவரை ஒரு வாடகை அறைக்கு அழைத்து செல்கிறார். அங்கே இருவரும் புணர்ச்சி கொள்ள துவங்கும் போது வில்லன் கதவைத் திறந்து உள்ளே வருகிறான். மிரட்டுகிறான். படம் முழுக்க நாயகனுக்கு செக்ஸ் எட்டாக்கனியாகவே இருக்கிறது.
“வேட்டையாடு விளையாடு” படத்தில் கமல் தன் மனைவியை இளம் வயதிலேயே இழக்கிறார். ”காக்க காக்க”வில் சூர்யா மனைவியுடன் முதலிரவில் இருக்கும் போது வில்லன் வந்து தாக்கி குற்றுயிராக்கி விட்டு மனைவியையும் தூக்கிப் போகிறான்.
இப்படி கௌதம் மேனன் தொடர்ந்து பாலியல் ரீதியாய் உருமாறும், பெண்மை முன் மேலும் பெண்மையாய் குழையும், மிக நெருங்கி வந்தும் உடல் இச்சை முழுமையாய் நிறைவேற இயலாத வேறொரு ஆண்மையை கட்டமைத்திருக்கிறார்.
“மிச்சத்தை” இச்சிப்பது
தமிழ் சினிமாவில் மற்றவரின் தாரத்தை நாயகன் காதலித்த கதையே வந்ததில்லை. “தளபதியில்” கூட தான் கொன்றவனின் குழந்தையை பெற்ற பெண்ணை ரஜினி திருமணம் செய்வது ஒரு தியாகமாகத் தான் காட்டப்படுகிறது. அதுவும் அவர் அவளுடன் கூடாமல் வீட்டுக்கு வெளியே தான் படுத்துக் கொள்கிறார். “நான் உனக்கும் உன் குழந்தைக்கும் ஒரு காவல். அவ்வளவு தான்” என அறுதிபட அப்பெண்ணிடம் சொல்கிறார். இப்படி எல்லை தாண்டாததன் மூலம் இப்படத்தில் மணிரத்னம் ரஜினி பாத்திரத்தின் ஆண்மை ”வீரியத்தை” காப்பாற்றுகிறார். கௌதம் மேனன் படங்களில் இது நேர்மாறாக நடக்கிறது. முதல் படமான ”மின்னலே”வில் மற்றொருவன் மணமுடிக்க வேண்டிய பெண்ணை மாதவன் காதலிக்கிறார். அவன் பெயரில் ஆள்மாறாட்டம் செய்து அவளிடம் நெருங்கி பழகுகிறார். போலி அடையாளத்தில் காதலியுடன் பழகும் காட்சிகளில் அவரது உடல்மொழி மிகவும் பதற்றமும் அச்சமும் கொண்டதாகிறது. அவரது தத்தளிப்பும் நெகிழ்வும் ரொமாண்டிக்காக தோன்றினாலும் கூட ஆண் எதிரிகளை எதிர்கொள்ளும் போது இருக்கும் தன்னம்பிக்கை நாயகியை நெருங்கும் போது இருப்பதில்லை. ஒரு காட்சியில் தன் காதலியை முத்தமிட நெருங்கும் அவரால் அவள் உதட்டை தொட முடிவதில்லை. உறைந்து நின்று விடுகிறார். கடக்க முடியாத இடைவெளி இருவருக்கும் நடுவில் ஏற்படுகிறது. அது “தான்” உண்மையில் ”தானாக” இல்லை எனும் உணர்வினால் இருக்கலாம். காதலியே தன்னை ஏற்றுக் கொண்ட பின்னரும் அவரால் ஒரு காதலனின் சுதந்திரத்தை எடுத்துக் கொள்ள முடிவதில்லை.
பெண்ணை தாக்கி ஆண்மையை அசைப்பது
அதுவரையிலான தமிழ்ப்படங்களில் நாயகியின் கற்பே நாயகனின் ஆண்மையை பொலிய வைக்கிறது என்றால் கௌதம் மேனன் இந்த பார்முலாவையும் தலைகீழாக்குகிறார். “வேட்டையாடு விளையாடு”, “என்னை அறிந்தால்” ஆகிய படங்களில் நாயகர்கள் ஏற்கனவே திருமணமாகி குழந்தை உள்ள பெண்ணை காதலிக்கிறார்கள். அவர்களை நாயகன் புணர்வதாயோ உடல்ரீதியாய் நெருங்குவதாயோ காட்சிகள் இராது. மாறாக ஒரு நண்பனாக, குழந்தைக்கு தகப்பனாக அவன் தன்னை உருமாற்றிக் கொள்வார்கள். ”தளபதி” படத்தில் போல் இங்கு தியாகத்துக்கு ஒன்றும் இடமில்லை. ஏற்கனவே திருமணமாகி குழந்தையும் உள்ள பெண்களிடத்தே இந்த நாயகன் உண்மையில் சௌகர்யமாய் உணர்கிறான்.
 “காக்க காக்க”வின் வில்லனான பாண்டியா பாத்திரம் இதற்கு நேர்மாறாக இருக்கிறான். சூர்யாவின் மனைவியை கவர்ந்து செல்லும் போது “இவளை நான் தொட மாட்டேன். ஏன்னா இவள் உன் எச்சை” என்கிறான். அதாவது தமிழ் சினிமா இலக்கணப்படி, இந்த வில்லன் ஜோதிகாவை வன்புணர்ந்தால் அவனது ஆண்மை கம்பீரம் மறைந்து ஒரு மலினமான வில்லனாகி விடுவான். ஆனால் அவனுக்கு நாயகனை மேலும் தளர்த்தவும் வேண்டும். அதற்காய் அவளை விபச்சார விடுதி ஒன்றிற்கு விற்க முடிவு செய்கிறான். மனைவியை சோரம் போனவளாக ஆக்கி நாயகனின் ஆண்மையை மேலும் பலவீனமாக்க முயல்கிறான். “வேட்டையாடு விளையாடு”விலும் வில்லன்கள் நாயகன் கமலை பழிவாங்குவதற்காக அவன் மனைவி கயல்விழியை கொல்கிறார்கள். அவர்களை பழிவாங்கும் போது “ஏண்டா பொட்டை மாதிரி என் கயல்விழியை கொன்னே?” என்று கேட்கிறார் கமல். அதாவது நீ என்னை பொட்டையாக்க என் மனைவியை கொன்றாய். நான் உன்னை திரும்ப தாக்கி பொட்டையாக்குகிறேன் என்பதே இங்கு உரையாடலின் தொனி. “காக்க காக்கவிலும்” இறுதியில் நாயகி கொல்லப்படுகிறாள்.
”என்னை அறிந்தால்” படத்தில் நாயகனின் முன்னாள் நண்பனான வில்லன் பழிவாங்கும் நோக்கில் நாயகியின் அறைக்குள் நுழைந்து அவளை கொடூரமாய் சிதைத்து கொல்கிறான். ஆனால் அவளை பலவந்தம் செய்வதில்லை. கௌதம் மேனன் படத்தில் எந்த வில்லனும் அதை செய்வதில்லை. அவர்களுக்கு பெண் உடலை விட ஆணின் ஆளுமையில் தான் ஈர்ப்பது அதிகம். இங்கு நாயக-வில்லன் மோதல் என்பதே பெண்ணை தாக்கி சீரழிப்பதன் மூலம், அவளை கொல்வதன் மூலம் நாயகனின் ஆண்மை கட்டமைப்பின் அஸ்திவாரத்தை வில்லன்கள் எப்படி அசைக்கிறார்கள், எப்படி தம் ஆண்மையை அதன் வழி பாதுகாக்கிறார்கள் என்பதில் இருக்கிறது.
செக்ஸியான வில்லன்கள்
கௌதம் மேனனின் வில்லன்களுக்கு பெண்ணுடல் மீது தீரா வெறுப்பு இருக்கிறது. அல்லது “மின்னலே”வில் வருவது போல் அக்கறையின்மை. இப்படத்தில் வில்லன் தான் மணமுடிக்கப் போகும் பெண் இன்னொருவனை காதலிக்கிறாள் என அறியும் போது பொறாமையிலோ ஏக்கத்திலோ பொங்குவதில்லை. வழக்கமான வில்லன்கள் போல் பலவந்தமாய் அவளை தனதாக்க முயல்வதில்லை. அவனுக்கு அவள் உடல் மீது ஈர்ப்பு குறைவு. தன் ஆண்மையின் கௌரவம் என்னவாகிறது என்று மட்டுமே யோசிக்கிறான். அவன் அவள் மனதில் நாயகன் இருப்பதை உணர்ந்ததும் விட்டுக் கொடுத்து விடுகிறான். அவனுக்கு எந்த உள்போராட்டமும் இல்லை. “வேட்டையாடு விளையாடு”வில் வில்லன்கள் தம்மை அவமானப்படுத்தும் பெண்களை கடத்தி வந்து கற்பழிக்கிறார்கள். அதுவும் காமத்துக்காக அல்ல. கேவலப்படுத்த. ஆண்மையை நிரூபிக்க. பிறகு கொன்று புதைத்து விடுகிறார்கள். இவர்கள் இருவரும் தன்பால் புணர்ச்சியில் அதிக விருப்பம் உள்ளவர்களாய் காட்டப்படுகிறார்கள்.
 ஆனால் வில்லன்கள் நாயகன் மீது இந்த கொடூரமான கொலைவெறியை காட்டுவதில்லை. மாறாக நாயகன் மீது அபிமானத்துடன் இருக்கிறார்கள். ”வேட்டையாடு விளையாடு”வில் நாயகன் திறமையாய் தம்மை “மோப்பம்” பிடித்து தேடி வந்து விட்டதை வில்லன்கள் சிலாகிக்கிறார்கள். சிலாகித்தபடியே அவனை கொல்ல முயன்று தோற்கிறார்கள். “என்னை அறிந்தால்” படத்தில் தன்னை நண்பனாக நடித்து ஏமாற்றிய நாயகனை வில்லன் கொல்ல முயல்வதில்லை. நாயகனும் அப்படியே. பொறுமையாய் கடந்து செல்கிறான். பதிலுக்கு வில்லன் நாயகனின் குடும்ப உறுப்பினர்களை தாக்குகிறான். கடத்துகிறான். அவனது கோபம் என்பது ஏனோ நாயகன் மீதல்லாது நாயகனின் மனைவி, குழந்தைகள் மீதே இருக்கிறது. நாயகனுக்கும் தனக்கும் இடையே உள்ள “தடைகளாய்” அவன் குடும்ப உறுப்பினர்களான பெண்களை காண்கிறானோ என தோன்றுகிறது. இறுதியில் நாயகன் வேறு வழியின்றியே வில்லனைக் கொல்கிறான். இந்த படத்தில் ஹீரோ-நாயகன் இடையிலான homoerotic நட்பு பற்றி மீடியாவில் பேசப்பட்டது.

கௌதம் மேனன் முழுக்க வேறுபட்ட ஒரு ஆண்மையை, அதன் நுண்ணுர்வை, அழகியலை திரைக்கு கொண்டு வந்தார். அது பார்வையாளர்களால் பரவலாக அங்கீகரித்து ரசிக்கவும் பட்டது. இந்த ஆண் தனது காதல் தேடலை பிரதானமாய் முன்வைத்தாலும் பெண்ணுடல் அவனை “ஆண்மையிழக்க” வைக்கும் அம்சமாகவே இருந்தது. நாயகனின் ஆண்மையை மட்டுப்படுத்துவதன் மூலமே வில்லனால் சோபிக்க முடிகிறது. தன் ஆண்மையை கோலோச்ச வைக்க முடிகிறது. ஆனால் அவனுக்கு இந்த நெகிழ்வான, உணர்ச்சிகரமான ஹீரோ மீது ஒரு ஈர்ப்பும் அதேவேளை தோன்றுகிறது. நாயகனை மேலும் ஆதிக்கம் செலுத்தும் நோக்கில் அவன் தொடர்ந்து சவால் விடுகிறான். மோதுகிறான். இது படத்தில் நாயகன்–நாயகிக்கு இடையிலான ஊடல் போன்றே இருக்கிறது. இந்த இரண்டாம் “ஊடலில்” வில்லன் நாயகியின் உடலை பணயமாக்கி சதிராட்டம் ஆடுகிறான். அதன் வழி நாயகனின் ஆண்மையை அசைத்து ஒவ்வொரு காயாக வெட்டி வந்து தன் ஆண்மையை வலுவாக்குகிறான். இந்த “இரண்டாம் காதலின்” வெறியாட்டத்தில் வில்லன் தம் சமநிலையை இழக்கிறான். வீழ்கிறான். அவன் வீழ்ச்சி ஒரு காதலியின் ஒப்புக்கொடுத்தலை போன்றே இருக்கிறது. 
நன்றி: உயிர்மை 2017

No comments: