Saturday, March 26, 2011

தீராமல் பசித்த நாள்




இன்று முழுக்க
பசித்தபடியே இருக்கிறது
பசி நெருப்பில்
தசைகளும் எலும்புகளும் கொழுப்பும்
மெல்ல மெல்ல
வேகிறது

இன்று முழுக்க
எல்லாரிடமும் இனிமையாக பேசிக் கொண்டிருக்க
கரித்து கொட்டியவாறிருக்க
வருகிறது
வலிக்கும் இடங்களையும்
கிளர்ச்சியான பிரதேசங்களையும்
வருடியவாறு உள்ளேன்
அடுத்தவர் கவிதைகளில்
அவசியமற்றவை
என்று பென்சிலால் வெட்டித் தள்ளிய
வரிகளை மீண்டும் கண்டடைந்து
பொருத்துகிறேன்
இன்று முழுக்க
சொன்னவற்றை விட
விட்டுவிட்ட வார்த்தைகளில்
உத்தேசித்த பொருள் இருந்ததை
விசனிக்கிறேன்

நடந்ததை நினைக்க நினைக்க
மனம்
இன்னொரு பக்கம்
ஒரு ரப்பர் கொண்டு
என் நாளை அழித்து கொண்டு வருவதை
நினைக்க பதற்றமாகிறது
தொடர்ந்து நினைக்கிறேன்.

வீடு காற்றால் நிரம்பி
இருக்கிறது
சமையலறையில்
இன்று அதிகமாய் சமைத்த உணவு பண்டங்கள்
கலவையான சமையல் வாசம்
ஒரு நொதிக்கும் ஆவியை போல்
எழுந்து கொண்டிருக்கிறது
உணவுகள் என்னை
புறமொதுக்குகின்றன
பசிப்பதற்கும்
பசிக்காமல் இருப்பதற்கும் இடையிலான
ஆசுவாசம்
வெறும் கற்பனை என்று நினைத்து கொள்கிறேன்
ஒவ்வொரு உணவுப் பொருளும்
துக்கமாய் இருப்பதாய் தோன்றுவது
கூட
வெறும் கற்பனை தான்
இன்றைய கடும் கோடையில்
தொடர்ந்து தண்ணீர் குடிப்பது மட்டும்தானே
நியாயம் என்கிறான் நண்பன்
ஆனால் மூடி திறந்திட
உணவுகளும்
நானும்
வேர்த்திருக்கிறோம்
மிருதுவாகி
கெட்டிதட்டி போய்
அந்த ஜன்னலுக்கு அப்பால் தெரியும் மலையை
போல் அல்லாமல்
சலனித்தபடி
எதற்கோ காத்திருக்கிறோம்

இன்று முழுக்க பசிக்க கூடாது
என்று
ஒரு செடி தொட்டிக்கு பரிவாய் சொட்டு சொட்டாய்
இருட்டில் நீரூற்றுவது போல்
இரவில் உண்டு கொண்டு
படுக்கிறேன்
யாரோ தூங்காமல்
அடிக்கடி கவனித்தபடி இருக்கிறார்கள்
ரகசியமாய்

இன்று முழுக்க
பசியில் இருப்பது
இன்று முழுக்க
அழிவது ஆகாதா
என்று எண்ணி
வெளியே உற்று பார்க்கிறேன்
மரங்களும் புல் பூண்டும்
பறவைகளும் மிருகங்களும் பூச்சிகளும்
தெரியாத வெளியில்
மழையாக கொட்டுகிறது
என்னை அறியாமல்
கவனிக்கிறேன்
பசித்துக் கொண்டிருக்கும் இரவில்
தன்னந்தனியாக
வெற்றாக
முழுதாக
இருக்கும் உலகை

1 comment:

Chitra said...

என்னை அறியாமல்
கவனிக்கிறேன்
பசித்துக் கொண்டிருக்கும் இரவில்
தன்னந்தனியாக
வெற்றாக
முழுதாக
இருக்கும் உலகை


........கவிதை கரு, நல்லா இருக்குதுங்க. வாழ்த்துக்கள்!